Mens en zingeving

PKG-schaal.

Na het beantwoorden van een vragenlijst, is dit mijn post-kritische geloofswaardeschaal geworden. Deze schaal zegt je wat meer over mijn ‘geloven’.

Het uiteindelijk resultaat van het onderzoek sluit volgens mij mooi aan bij mijn werkelijke kijk op het geloof. Ik ben zelf niet zo vaak bezig met geloof. Bij uitzondering van enkele speciale gelegenheid, als mijn eerste en plechtige communie, doopsel en begrafenissen, heb ik nooit een gewone mis bijgewoond. Dit is vooral te wijten aan mijn opvoeding. Hoewel mijn ouders ervoor gekozen hebben mij te laten dopen, schenken zij voor de rest niet veel aandacht aan het geloof.

Mijn interesse gaat dan ook meer uit naar de wetenschap. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik me volledig zal afsluiten van het geloof. Ik sta volledig open om vanalles bij te leren over de verhalen uit de bijbel (de symbolische betekenissen dan weliswaar). Ook de andere culturen weten zeker mijn aandacht te trekken. Vooral over het boeddhisme en hindoeïsme zou ik nog veel willen bijleren. Hoe zij hun goden zo prachtig weten af te beelden, bewonder ik ten zeerste.

Het gekozen voorwerp.

Onlangs kregen we tijdens de les rzl de opdracht een voorwerp mee te brengen dat ons nauw bij het hart ligt. Mijn keuze was snel gemaakt. Het werd één van mijn agenda's. Dit zijn uiteraard niet zomaar agenda's waarin je je afspraken bijhoudt. Nee, mijn agenda is als een soort fotodagboek. Al 3 jaar houd ik zo'n agenda bij. Hierin kleef ik elke week foto's van wat ik die week heb gedaan, ook briefjes, bandjes en kleinigheden komen hierin terecht. Zo heb ik op het einde van jaar een mooi overzicht vol leuke herinneringen. 

Het spreekt voor zich dat de agenda op zich geen zin aan mijn leven geeft. Het is alles wat erin staat dat daar voor zorgt. Mijn vrienden, de leuke momenten, familie, feestjes en noem maar op. Zowat alles wat er gedurende het jaar gebeurt is dat voor mij een fijne ervaring was, staat hierin. Ook de minder fijne momenten zoals de bijvoorbeeld examens staan hierin. Maar ook dit is een deel van mijn leven en ook dit geeft uiteraard zin aan mijn bestaan.

 

 ‘Wat is geluk?’

Een vraag die door ieder van ons anders kan ingevuld worden. Geen enkel antwoord zal juist of fout zijn.

In dit filmpje vinden we allerlei prachtige antwoorden van over heel de wereld.

De drie getuigenissen die mij het meest aanspraken heb ik geselecteerd en hieronder in een top 3 geplaatst.

1. ‘Soms besef je niet dat je iets fantastisch meemaakt op het moment dat het gebeurt.’

Los Angeles – Verenigde Staten

2. ‘Ik geloof niet dat er een recept is voor geluk. Geluk komt voort uit tevredenheid en tevredenheid is heel hard te bereiken. Als ik jong was, lukte dat gemakkelijker. Heel kleine dingen konden mij toen gelukkig maken. Maar met de jaren groeiden de verantwoordelijkheden. Kinderen, school, financiële problemen…en je voelt je nog zelden gelukkig. Soms kan je lachen maar je bent niet echt gelukkig vanbinnen. Voor iedereen geldt als je volledig gelukkig wilt zijn zijn, moet je volledig tevreden zijn en dat is heel moeilijk.’

Tanzania

3. ‘Een discipel vraagt: ‘meester, wat is geluk?’ 

De meester antwoordt: ‘het geluk dat is als een vlindertje dat je probeert te vangen. Als je het niet meer zoekt en als je heel moe bent, komt het op je schouder zitten. Geluk gebeurt altijd onverwacht.’’

Cuba

Maar wat is geluk nu voor mij?

Geluk is voor mij een verzameling goedaardige virussen. Je wordt besmet op de meest onverwachte momenten, door andere personen, dieren of natuurfenomenen. Het virus bestaat uit verschillende bestanddelen, enkele daarvan zijn: vriendschap, liefde en verwondering. Het zien van een geliefde of het samenzijn met je hond kan je gelukkig maken. Ook een prachtig natuurlandschap kan je een gevoel van tevredenheid opleveren. Het virus is uiterst aanstekelijk. In een mum van tijd kan het virus zich in je omgeving verspreiden. Veel mensen en dieren zijn weerloos tegen dit krachtige virus. Jouw geluk wordt razend snel gedeeld met je nabije omgeving. Het kan met gemak virussen als verdriet, woede en haat bestrijden. Helaas is de omgekeerde werking evengoed mogelijk.

Wat is geloven? Wie is god?

Geloven voor mij, is ergens je kracht uithalen. Bij iedereen is dit anders. Sommige mensen halen hun kracht uit ‘God’. Ik heb hier alle begrip voor en vind het dan ook prachtig om te kijken naar het geloof van andere mensen. Maar voor mij persoonlijk werkt het geloof in ‘God’ niet helemaal. Ik heb het moeilijk met geloven in iets of iemand dat ik niet kan vatten.

Voor mij is geloof liefde. Ik geloof in liefde tussen twee personen, tussen dieren en mensen. Ik geloof in ware liefde, liefde op het eerste gezicht enz. Misschien kan ik dan wel zeggen dat God voor mij in de mensen zit. En dat God de liefde tussen mensen creëert.

Net zoals ik daarnet al zei, geeft het geloof kracht aan de mensen. Liefde doet exact hetzelfde. Als het even wat minder gaat, haal je weer nieuwe energie uit de mensen die je nauw aan het hart liggen, je lief, je mama, je opa, je hond… 

De rituele dimensie (symbolen/handelen):

Knuffelen, kussen zijn allemaal symbolische uitingen van liefde. Het is een teken dat je elkaar graag ziet en gelooft in elkaar. Elkaar de hand schudden is dan weer afstandelijker. Momenten van stilte kunnen ook een hele symboliek bevatten. Pas wanneer je een stilte kan ervaring in het bijzijn van een andere persoon zonder dat het gênant of onaangenaam wordt, kan je zeggen dat je je volledig op je gemak voelt bij de persoon in kwestie. Pas dan kan je zeggen dat je een sterke band hebt.

Mythologische dimensie (verklaren):

Hoewel de mythologische verhalen soms prachtig in elkaar zitten en een mooie verhaallijn bevatten, heb ik ze niet nodig om mijn geloof te verklaren. Wanneer je gelooft in wat je doet, wanneer je gelooft in anderen of in jezelf, voel je dat gewoon. Dit wordt pas heel duidelijk wanneer je niet in iets gelooft, je ‘buikgevoel’ zoals ze zeggen is op dat moment je beste raadgever.

Doctrinele dimensie (leren/inhoudelijke):

Mijn geloof heeft niet een opgegeven inhoud. Het kan elke dag groeien of afnemen, afhankelijk van je persoonlijke ervaringen die dag.

Ethische dimensie (goed en kwaad):

Gelijk in wat of in wie je gelooft, je zal er uiterst veel respect voor tonen en er alles aandoen om de persoon of de zaak in kwestie in ere te houden. Volgens mij zijn er dan geen regels nodig om te zeggen wat goed of kwaad is. Dat weet je gewoon.

Sociale dimensie (groepsgebeuren):

Een groepservaring levert altijd leerrijke situaties op. Ook voor je geloof. Je deelt het met andere mensen, je straalt het op hen af. Ook omgekeerd is dit het geval. Het is volgens mij even belangrijk overtuigd te zijn van je eigen geloof als open te staan voor andere geloofsovertuigingen. Ook geloof is iets wat je kan leren, daar ben ik van overtuigd. Je leert het door ervaringen maar evengoed van andere personen.

Ervaringsdimensie (verbondenheid):

Hoe je het ook draait of keert, geloof verbindt de mensen. Ook bij mij is dit het geval, ik voel me verbonden met mijn vrienden en familie net omdat ik in hen geloof.

Cliniclowns

Een prachtige foto van een zeer mooi initiatief, de Cliniclowns. Het meest logische was waarschijnlijke geweest dat ik deze foto bij lijden zou plaatsen. Maar daar heb ik net niet voor gekozen.

De Cliniclowns gaan inderdaad enkel langs bij jonge kinderen die te maken krijgen met lijden (voornamelijk ziekte). Maar daar gaat het niet om. Deze mensen zijn er om opnieuw een vleugje plezier en vreugde te brengen aan de miserabele leventjes van de kinderen. Ze  proberen de kinderen heel even af te leiden van de realiteit.

Dit is volgens mij pas een hartverwarmende vorm van zingeving. Voor is dit één van de mooiste organisaties die er bestaat.